Dlaczego przyjaciele muzeum są miastu potrzebni bardziej, niż się wydaje

Muzeum bez ludzi wokół siebie robi się cichym magazynem. Wystawy stoją, gabloty świecą, a i tak czegoś brakuje, bo instytucja żyje dopiero wtedy, gdy ktoś się nią przejmuje na co dzień. Stowarzyszenie Przyjaciół Muzeum Mazowieckiego w Płocku powstało właśnie po to, żeby tego pilnować. Nie zastępujemy pracowników i nie wchodzimy im w kompetencje. Robimy to, na co placówce nie zawsze starcza rąk albo czasu, czyli zbieramy pamiątki, namawiamy kolekcjonerów do otwierania szuflad i przypominamy o rocznicach, o których łatwo zapomnieć. Brzmi skromnie, ale z takich drobiazgów składa się później coś trwałego.

Od zbierania pamiątek po żywe wydarzenia

Praca stowarzyszenia dzieli się mniej więcej na dwie części. Pierwsza dotyczy zbiorów, bo wspieramy Muzeum Mazowieckie w opiece nad tym, co już posiada, i pomagamy pozyskiwać nowe obiekty. Kolekcja secesji, z której Płock słynie w całym kraju, wymaga stałej uwagi, a każda nowa darowizna to godziny opisywania i porządkowania. Druga część wychodzi na zewnątrz murów, na ulicę, na wzgórze, między ludzi. Organizujemy wystawy okolicznościowe, wspieramy miejskie uroczystości i angażujemy się w projekty, które pokazują historię Płocka w sposób przystępny. Dobrym przykładem jest cykl X wieków Płocka, który krok po kroku odsłania kolejne rozdziały dziejów miasta. Robimy też miejsce dla mieszkańców, żeby sami mogli coś dodać od siebie.

Szuflada kolekcjonera i spacer po mieście

Od początku zależało nam, żeby stowarzyszenie nie było zamkniętym klubem. Dlatego uruchomiliśmy pomysły, które wprost zapraszają płocczan do współpracy. Jednym z nich jest Szuflada płockiego kolekcjonera, czyli przestrzeń dla wszystkich, którzy trzymają w domu stare pocztówki, monety, fotografie albo dokumenty. Takie prywatne zbiory bywają cenniejsze niż niejeden oficjalny katalog, bo pokazują życie miasta od podszewki. Drugim pomysłem jest Spacer po Płocku i regionie, w którym opowiadamy o miejscach zwyczajnych i tych zapomnianych. Chodzi o obraz miasta widziany na co dzień oraz ten, który został już tylko w pamięci starszych mieszkańców i gości. Kto raz spojrzy na Płock w ten sposób, zwykle wraca po więcej.

Pamięć, której nikt za nas nie dopilnuje

Najtrudniej mówić o rzeczach smutnych, a przecież i one należą do tej pracy. Przywracaliśmy pamięć płocczanom z listy katyńskiej, wspieraliśmy wystawy poświęcone ofiarom historii i żegnaliśmy ludzi, którzy tworzyli lokalną kulturę. To nie jest efektowna działalność i rzadko trafia na pierwsze strony. Ma jednak sens, bo jeśli my tego nie zapiszemy, to nazwiska po prostu znikną. Miasto o tak długiej historii jak Płock nie może sobie na to pozwolić. Właśnie dlatego zapraszamy każdego, kto czuje podobnie, żeby zajrzał na stronę o stowarzyszeniu i został z nami choćby na chwilę. Można pomóc na wiele sposobów, a każdy z nich jest cenny. Wystarczy zacząć od jednego kroku, reszta przychodzi sama.